---

ŞİMDİ BÖYLEYİM
Ya sonra?
Sabır..
Omuzlarımın üzerinden çenemin altına kadar,uzanmış
kalın damarlarım,daha ne kadar gerili durabilir?..
Kaç zaman kadar heykelmişçesine kalabilirim?..
Beynimin ta ayak ucu damarlarıma pompaladığı,
hırs acı suyunun,burukluğuna,kaç yıl daha,
dayanabilirim?...
Düşünebildiğime göre,hidrojen bombası benim yanımda
ne kadar tesirlidir..
Öldürmek mi önemli olan,oldurmak mı?..
Benim malım olan kalabalıklar,benim olarak kalmalı.
Ucuz değiliz ki,her pazarda tezgah üzerine çıkalım,
yok pahasına satılalım.
Bu mal..Ki kendine çok yıllar önce,
alemleri fethetmiş gerçeğin kölesi kabullenmiş..
Kabullendiği günden beri de,efendi olmuş dünya ya..
Şimdi?..
Şerefli efendilikten,iğrenç kölelerin kölesi olmaya..
İşte o istikamete doğru,doludizgin bir gidiş..
Bu gidişi daha ne kadar seyredebilirim?..
Ne kadar seyredebiliriz.Ne kadar?..
Sabır ya..Her yutkunuşumuz da birilerinin;
Karanlık köşelerden haberlerini gönderen masum kılıklıların,
bize tacsiye ettiği..Sabır..
Hoş biz bir başka açıdan sabıra mahkum olduğumuzu,
zaten biliyoruz..Lakin duruşumuzu,sessizliğimizi,bu kadar hadiseye
kayıtsız kalışımızı beğenenler var..
Ve o beğenenlerdir düşmanımız..
Hesap soracaklarımız onlardır!.Onlar bekleyişimizin sırrını,
bilmiyorlar.Öğreteceğiz..
Şükür ki çelik damarlarımız da,ılık duygulara da yer var.
Ve yüreğimiz deyeni bir nesle yükleyeceğimiz sevgileri ısıtıyoruz.
Estetiğimizi ısıtıyoruz.
Üzerine çamur sıçratılmış yeni bir estetik.Yeni ama bizden..
Sabredin şimdi böyleyim..
Ya sonra..Günler gelmeye ve geçmeye mahkumdur..
Bizim kazanmaya mahkum olduğumuz gibi..

                                                 R.H.